Ν' αγαπάς την ευθύνη

"Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω."

Νίκος Καζαντζάκης, Ασκητική

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Πριν τη Γιορτή...

Ένταση... Αγωνία... Όλα έτοιμα για την πραγματικά φαντασμαγορική γιορτή! Κάτι το φανταστικό, το απερίγραπτο! Όλοι τρέχουν, ετοιμάζονται εντατικά... Παιδιά και δάσκαλοι στο πόδι... Θα τα καταφέρουμε; Ναι!.. Το βλέπεις στις κινήσεις, στα μάτια που λάμπουν... Θα είναι κάτι διαφορετικό, μοναδικό για τα δεδομένα ενός επαρχιακού σχολείου! Πρέπει να πετύχουμε... Πρέπει... Δάσκαλοι και μαθητές κοιταζόμαστε στα μάτια, χωρίς πολλές κουβέντες... "Πιστεύουμε σ' εσάς!", τους λέμε... "Κι εμείς σας εμπιστευόμαστε", απαντούν...
Ανεβαίνουν στη σκηνή. Αυτοί είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, αυτούς θα καμαρώσουμε... Και είναι πολλοί, πάρα πολλοί, όλο το Σχολείο... Η αίθουσα ασφυκτικά γεμάτη από κόσμο! Μένουν άναυδοι! Ένας παραμυθένιος κόσμος απλώνεται μπροστά τους, μια ονειρική πολιτεία που μόνο στα παιδικά παραμύθια είχαν φανταστεί... Λένε πως πολλές φορές τα παραμύθια είναι μια άλλη πραγματικότητα που λίγοι έχουν την τύχη να γνωρίσουν! Όσοι βρέθηκαν κοντά μας χθες το βράδυ έζησαν αυτή την πραγματικότητα..
Τα φώτα χαμήλωσαν και το παραμύθι άρχισε να ξετυλίγεται...
"Η Αγέλαστη Πολιτεία"

Τα καταπληκτικά σκηνικά του Στέλιου...
<span class=<span class=
<span class=<span class=
<span class=<span class=


Οι Πρωταγωνιστές...
<span class=

<span class=
<span class=



Όλοι βοηθάμε... Ο καθένας όπως μπορεί!<span class=