Ν' αγαπάς την ευθύνη
"Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω."
Νίκος Καζαντζάκης, Ασκητική
Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014
Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014
Ο Χρονομηχανούλης
Μια δημιουργία-κατασκευή της μαθήτριας της ΣΤ' τάξης του Σχολείου μας, Αθηνάς Ευσταθιάδου.
Ένα ποιηματάκι για τον Χρονομηχανούλη
Ο
Χρονομηχανούλης
Ήταν κάτι ξαφνικό και απρόσμενο. Ξεκίνησε σαν μια αόριστη
ιδέα που ήθελα πολύ να γίνει πράξη. Ιδέες και φαντασία ήταν τα
«εργαλεία» που χρειαζόμουν ώστε ο χρονομηχανούλης μου να πάρει σάρκα και οστά. Το δημιούργημά
μου ήθελα πολύ να αρέσει τόσο σε εμένα όσο και στους συμμαθητές μου. Έτσι
λοιπόν πρόσθεσα όλο μου το μεράκι και την αγάπη σε αυτό που ξεκίνησα να κάνω. Ενα
παλιό παιχνίδι που μου είχε δώσει η ξαδέλφη μου ήρθε να συμπληρώσει την
έμπνευση… Στην πίσω του πλευρά είχε καρτούλες με εικόνες και μπροστά ένα καρεκλάκι. Αυτά λοιπόν ήταν μόνο
η αρχή του Χρονομηχανούλη. Έβαλα πάνω του το χρώμα του ουρανού, μπλε, και το
χρώμα του διαστημόπλοιου, λευκό. Οι υπόλοιπες πινελιές που πρόσθεσα ήταν καθαρά
δικές μου. Μπορεί να παιδεύτηκα ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο, αλλά όταν είδα τα
παιδιά στο σχολείο να παίζουν, να χαίρονται και
να γελάνε σκέφτηκα ότι ο κόπος μου ανταμείφθηκε.
Ένα ποιηματάκι για τον Χρονομηχανούλη
Μια καρέκλα φέρανε
περίεργα ντυμένη,
μπλε και άσπρη ήτανε
όμορφα στολισμένη.
Χρονομηχανούλης λέγεται
και είναι μια μαγεία,
γιατί σε πάει όπου θες
με λίγη φαντασία.
Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2013
Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013
Λέμε ΟΧΙ στο ρατσισμό!
«Τζαφάρ» είναι ένα αντιρατσιστικό φιλμ μικρού μήκους της Νάνσυ Σπετσιώτη.
Το ολιγόλεπτο φιλμ με το όνομα τζαφάρ, της Νάνσυ Σπετσιώτη σε 2:30 λεπτά μέσα από μια συγκινητική ιστορία ζωής απορρίπτει το ρατσισμό. Πρωταγωνιστούν Ναταλία Δραγούμη, Νίκος Ψαρράς, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Waseem Aktar, Χαρά Τσιόνγκα και Γεωργία Κατσικονούρη.
Αξίζει να αφιερώσετε 2,30 λεπτά για να δείτε αυτό το φιλμάκι
Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013
Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013
Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2013
Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013
Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013
Η ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ...
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Αγαπημένοι γονείς, συγγενείς και φίλοι,
Εμείς τα παιδιά του
2ου Δημοτικού Σχολείου Μανιάκων
σας προσκαλούμε στην Χριστουγεννιάτικη γιορτή μας
που θα γίνει την Παρασκευή 20-12-13
και ώρα 10.30 π.μ.
Η γιορτή μας: 1. Κάλαντα απ' όλη την Ελλάδα (Γ' + Δ')
2. Θεατρικό "Τα Χριστούγεννα της οικογένειας Στριγγλάκη" (Α' + Β')
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2014
Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013
Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013
Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013
Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013
Ἀλλὰ τὰ βράδια... Τάσος Λειβαδίτης
Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ
Χωρὶς ἀποσκευὲς
Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι
Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο
Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες
οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα
Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο
ταξιδεύει ἡ γηραιά μας ἤπειρος
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Βέβαια ἀγάπησε
τὰ ἰδανικά της ἀνθρωπότητας,
ἀλλὰ τὰ πουλιὰ
πετοῦσαν πιὸ πέρα
Σκληρός, ἄκαρδος κόσμος,
ποῦ δὲν ἄνοιξε ποτὲ μίαν ὀμπρέλα
πάνω ἀπ᾿ τὸ δέντρο ποὺ βρέχεται
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Ὕστερα ἀνακάλυψαν τὴν πυξίδα
γιὰ νὰ πεθαίνουν κι ἀλλοῦ
καὶ τὴν ἀπληστία
γιὰ νὰ μένουν νεκροὶ γιὰ πάντα
Ἀλλὰ καθὼς βραδιάζει
ἕνα φλάουτο κάπου
ἢ ἕνα ἄστρο συνηγορεῖ
γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Καθὼς μένω στὸ δωμάτιό μου,
μοῦ ᾿ρχονται ἄξαφνα φαεινὲς ἰδέες
Φοράω τὸ σακάκι τοῦ πατέρα
κι ἔτσι εἴμαστε δύο,
κι ἂν κάποτε μ᾿ ἄκουσαν νὰ γαβγίζω
ἦταν γιὰ νὰ δώσω
ἕναν ἀέρα ἐξοχῆς στὸ δωμάτιο
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Κάποτε θὰ ἀποδίδουμε δικαιοσύνη
μ᾿ ἕνα ἄστρο ἢ μ᾿ ἕνα γιασεμὶ
σὰν ἕνα τραγοῦδι ποὺ καθὼς βρέχει
παίρνει τὸ μέρος τῶν φτωχῶν
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ!
Δῶς μου τὸ χέρι σου..
Δῶς μου τὸ χέρι σου
Χωρὶς ἀποσκευὲς
Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι
Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο
Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες
οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα
Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο
ταξιδεύει ἡ γηραιά μας ἤπειρος
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Βέβαια ἀγάπησε
τὰ ἰδανικά της ἀνθρωπότητας,
ἀλλὰ τὰ πουλιὰ
πετοῦσαν πιὸ πέρα
Σκληρός, ἄκαρδος κόσμος,
ποῦ δὲν ἄνοιξε ποτὲ μίαν ὀμπρέλα
πάνω ἀπ᾿ τὸ δέντρο ποὺ βρέχεται
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Ὕστερα ἀνακάλυψαν τὴν πυξίδα
γιὰ νὰ πεθαίνουν κι ἀλλοῦ
καὶ τὴν ἀπληστία
γιὰ νὰ μένουν νεκροὶ γιὰ πάντα
Ἀλλὰ καθὼς βραδιάζει
ἕνα φλάουτο κάπου
ἢ ἕνα ἄστρο συνηγορεῖ
γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Καθὼς μένω στὸ δωμάτιό μου,
μοῦ ᾿ρχονται ἄξαφνα φαεινὲς ἰδέες
Φοράω τὸ σακάκι τοῦ πατέρα
κι ἔτσι εἴμαστε δύο,
κι ἂν κάποτε μ᾿ ἄκουσαν νὰ γαβγίζω
ἦταν γιὰ νὰ δώσω
ἕναν ἀέρα ἐξοχῆς στὸ δωμάτιο
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Κάποτε θὰ ἀποδίδουμε δικαιοσύνη
μ᾿ ἕνα ἄστρο ἢ μ᾿ ἕνα γιασεμὶ
σὰν ἕνα τραγοῦδι ποὺ καθὼς βρέχει
παίρνει τὸ μέρος τῶν φτωχῶν
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ!
Δῶς μου τὸ χέρι σου..
Δῶς μου τὸ χέρι σου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

